|
ARCHIEF - COLUMNS EN MEER
|
"Keihard, oehlalaa!!"
Als filmfan kun je heden ten dage je hart ophalen bij alles wat er gemaakt wordt.In vroeger tijden kwam er hooguit een per jaar uit de Holliewoetse koker en daar kon je het mee doen. Films van eigen bodem waren al helemaal uit den boze want die waren altijd doordrenkt van vooral heel veel platte sex. Lekker makkelijk scoren, vond men. Blote borsten en konten vulden het witte doek: plat en obsceen, verborgen onder een flinterdun laagje verhaal waar de honden nog geen brood van lusten.
Anno nu is het allemaal anders. Zelfs Holliewoet maakt soms goede films. Al zijn het vaak films die opgedirkt zijn met klinkende namen die iedereen kent, voornamelijk van tal van andere commerciële kassaknallers. Niets mis mee op zich. Al Pacino bijvoorbeeld zie ik erg graag spelen. Evenals Julia Roberts en Gweneth Paltrow. Maar toch, het is negen van de tien keer niet wat ik graag zou willen zien. Juist die films waarbij je the happy ending al bij de eerste scène op je klompen voelt aankomen sla ik graag over. De zogeheten filmhuis-films (arthouse) spreken daarentegen beter tot mijn verbeelding. Op dvd kost het vaak geen drol en is het verhaal ingenieus en de spelers zijn rotsvast. 'Caché' bijvoorbeeld, van Franse bodem, en 'Amores Perros' (Spaans) "Festen" (Zweeds): ontroerend goed haast. Aanraders voor echte filmliefhebbers. Maar om terug te komen op Hollands makelaardij: TBS, Familie, Van God Los, Skin: het zijn ijzersterke verhalen met overtuigende - vaak onbekende - acteurs/actrices. Nee de filmjunk komt volop aan z'n shot.
Maar goed, ik kom zo niet tot wat ik zeggen wil, even terug naar af, Emiel.
Momenteel raast de film-hype Saw door het land. Inmiddels is deel 4, van wat een zevendelige serie moet gaan worden, op DVD uitgekomen en is de box toegevoegd aan mijn filmkast. Samen met mijn lief en een bevriend stel gisteren gezien, en ook dit keer vond ik 'm ijzersterk.
Voor wie niet weet waar Saw overgaat: 
Jigsaw, zoals de psychopaat in de film wordt genoemd, ontvoerd mensen die volgens hem van het juiste pad zijn. Mensen die het leven niet waard zijn omdat zij deze vergooien; prostituees, junks, foute ambtenaren etc.. Hij stelt hen verschrikkelijk op de proef middels ingenieuze martelapparaten waarin ze gevangen zitten. Als ze willen blijven leven moeten ze taken uitvoeren die met veel bloed, gekrijs en sadisme gepaard gaan. 'Hoever durf je te gaan om te blijven leven?' Hij vermoord geen mensen; men vermoord zichzelf zodra ze de test niet hebben doorstaan en daarmee het leven niet waardig.
De Saw-reeks is heerlijke horror, zeker voor de genrefans, met fucked-up situations (met knipogen naar de originele), amusante gruwelijke 'moorden', goed gefilmd, verrassende camerawendingen en een fascinerende scenariodraai op het einde.
Ik heb genoten!
Je moet scherp blijven, en tot nu toe hielden alle vier de films mij op het puntje van mijn stoel, met ingehouden adem.
Ach je houdt ervan of je vind het niks, maar dat is met alles zo.  Tot je mensen spreekt die ditsoort films ronduit zouden willen
verbieden, als ze de mogelijkheid zouden hebben, of althans het verbod erop op z'n minst in overweging nemen. En daar breekt toch wel mijn klomp! Radicaal verbieden stuit sowieso al tegen mijn borst omdat me dat te veel naar de muffe geur van de Christen Unie riekt en kennelijk neigt naar een voorkeur voor dictatuur.
"Jaa maar het is toch ook verschrikkelijk!", roept die mevrouw in een geel zomers blousje. "die weerzinwekkende martelingen!"
"-Het is maar film, mevrouw."
"Je moet toch wel een zieke geest hebben als je zoiets afschuwelijks kunt bedenken!"
"-Of een grote fantasie, en uiteindelijk is het maar film, mevrouw."
"Is dat tegenwoordig de trend: naar films kijken waarin de ledematen je om de oren vliegen!"
"-Wel in elk geval in deze horrorserie, en tenslotte is 't toch ook maar film?"
"Nou, ik kan me het niet voorstellen dat je daar naar kunt kijken! Het is ongezond!"
"-FILM, MEVROUW! HET-IS-FILM! NIET WAAR! NEP! TOMATENKETCHUP, PLASTIC! FILM!!"
Maar de hardnekkigen blijven er bij: het is op het krankzinnige af! 
De een zegt dat het als voorbeeld kan dienen voor de loslopende psychopaat in ons land en nummer twee is bang voor het aantasten van de jonge zieltjes van de jeugd. Een ander vind dat de scenarioschrijver opgepakt zou moeten worden en de acteurs verbannen.
Dat de film sowieso al niet bekeken mag worden door kijkertjes onder de 16 jaar gaat aan hun opmerkingsvermogen voorbij, en dat je wat dat betreft dan net zo goed CSI, Opgelicht, Opsporing Verzocht en Peter R. De Vries kunt verbieden vinden ze weer van een hele andere orde. Terwijl je juist in dat soort programma's alle handleidingen voor het plegen van geweld, verkrachtingen, inbraken en overvallen (voorgekauwd in minutieuze reconstructies) op een dienblaadje gepresenteerd krijgt. Maar daar hoor je ze niet over. Nee, de kans dat een loshuppelende psychopaat in spé de film ziet en tijd genoeg over heeft en handig genoeg is om zulke martelwerktuigen helemaal na te knutselen, alle hoogstaande technische voorbereidingen te treffen - want dat doet Jigsaw tenslotte ook - achtten ze waarschijnlijker.
"Niet gezond", zegt men dan.. Alsof die over de top gespeelde vrolijkheid en mierzoete, slijmerige liefdevolle romantiek in Love Actually gezond is! Alsof dat een goede weergave is van de werkelijkheid. Zou net zo streng verboden moeten worden want je weet maar nooit of er niet een zielige suïcidale en vrijgezelle eenzame mafketel de film ziet en naderhand besluit van het balkon te springen omdat ie zeker weet dat hij nooit zo gelukkig zal worden als die stroperige Hugh Grant! Een beetje psychopaat heeft overigens niet eens het geduld om de film af te kijken.
Als we dan toch bezig zijn met verbieden en censureren dan moeten we denk ik het hele artistieke werkveld nader bekijken.
Volgens mij zouden hele wijken zich verhangen als ze zich te diep mee hadden laten sleuren in de bittere ellende van Andre Hazes. De telkenmale terugkerende hartverscheurende liefdesverdriet van Robbie Williams, van Maddonna, van de Sugarbabes en noem die talenten maar op, zouden wel eens kunnen leiden tot polsendoorsnijdende hysterische waanzin van puberende jongens en meisjes. Theaters zouden preventief gesloopt moeten worden en concerten verboden. Je weet tenslotte maar nooit. Je laten leiden door angst, dat is 't beste.
Stem Christen Unie.
Ieder zijn mening. Dit is de mijne en gelukkig kan niemand mij verbieden of verplichten bepaalde films wel of niet te bekijken, liedjes wel of niet te beluisteren, boeken wel of niet te lezen. Verbieden is te makkelijk. Ik heb ze niet gehoord over voorlichting bijvoorbeeld, terwijl dat een van de peilers zou moeten zijn waar de samenleving op draait. Verbieden werkt overigens illegale praktijken in de hand en dan is er helemaal geen controle meer.
"Moet dan elke waanzin als vermaak in een film kunnen worden vastgelegd?"
Wat mij betreft wel, mevrouw. Tenminste, wel op film als het nodig is (zoals een voorlichtingsfilm op school), maar niet zozeer als vermaak. Het ligt er aan welke informatie je erbij geeft. Wat is als amusement bedoeld en wat is voorlichting. Een echte knettergek weet immers het onderscheid toch al niet te maken en de jeugdige kinderzieltjes zouden van diverse films kunnen leren.
Opvallend was overigens wel dat onze vrienden vrij snel nadat de film was afgelopen naar huis gingen. Het was wel laat.., dat wel. Maar toch.. Pikant detail trouwens is dat ze zo nu en dan wat experimenteren met sadomasochistische spelletjes in de slaapkamer, maar dat is een ander verhaal...
Hm..
O God...
Nee toch!
Wederom gegroet!
Emiel Rooze
|
