|
Post
Ja, ze heeft 't geweten! Sommigen dingen kan je nou eenmaal niet zeggen!
En la'we welwezen: dat was vóór Pim en Theo ook al zo. Al hoorde je daar voor de moorden op deze bijzondere figuren nooit iemand over, omdat het dan maar 'slechts' je buurvrouw of buurman betrof (van drie hoog achter) die nou eenmaal niet luisterden naar de naam Fortuyn of van Gogh. Zulke berichtjes belanden op de vierde pagina van de krant, ergens links onderin. Niks voorpagina nieuws, geen grote koppen of de meest onsmakelijke foto's ter illustratie van het verschrikkelijke drama. Pas wanneer zogenoemde kopstukken (en wat voor koppen) er aan moeten geloven is het hot news.
Maar goed, ik dwaal af.
Victoria Coblenco, columniste van het gratis laat-het-vooral-in-de-trein-liggen-krantje Metro, schreef enige tijd geleden in haar stukje dat rokers wat haar betreft allemaal 'de kanker konden krijgen', en dàt heeft ze dus geweten.
De volgende dag stond De Brievenrubriek vol reacties van lezers die zich beledigd voelden tot op 't bot en gekrengd tot in 't diepste van hun ziel! Hoe kon ze zoiets nou zeggen!?
Geachte mevrouw Coblenco,
Wie denk jij wel niet dat jij bent om zoiets te zeggen? Maar ja, bij Goede Tijden Slechte Tijden speelde je ook al een niet al te fris figuur dus die rol zal kennelijk niet al te ver van je eigenste hebben afgelegen. En bij Talpa was je carrière tevens een verschrikking, want presenteren kun je ook al niet dus eigenlijk kunnen we het je niet eens kwalijk nemen dat jij zo grofweg spot met ziektes! Je moet eens weten hoeveel mensen jij gekwetst hebt en.... en....
Enzovoort!
Kennelijk zagen de briefschrijvers ruim baan om (ook) maar eens ongezouten en volledig buiten elke redelijkheid van wal te steken. Het was nog net niet van 'assik je voor me oto krijg...!' Wie kaatst, kan de bal verwachten, is dat het motto?
Wat als Victoria iedereen die op straat op blote voeten zou lopen, koude voeten zou toewensen? Zou dat opschudding hebben veroorzaakt? Terwijl dat minstens zo rottig zou zijn want je gunt iemand geen kanker, maar toch ook geen koude voeten. Tenzij iemand zo stom is om willens en wetens... En dat is met roken niet veel anders. Maar goed, mensen steken liever hun kop in het zand...
Rokers van de vorige generatie claimen dat hen destijds werd voorgeschoteld dat het juist gezond was om te roken. Dat het bijdroeg aan een goed en prettig leven, dat het tevens voorzag van klasse en van welgesteldheid. Diezelfde mensen klagen doorlopend, al rokend, de sigarettenfabrikanten aan en eisen schadevergoedingen van miljoenen. In de U. S. of A. vind elke dag wel ergens een dergelijk rechtzaak plaats.
Voor het eerst in de geschiedenis van ons landje had in 2005 een Nederlander een tabaksfabrikant aangeklaagd. De 67-jarige ex-roker Peter Römer uit het Limburgse Landgraaf had tot zijn 45e er lustig op los gerookt en lijdt nu aan longemfyseem.
En ook deze meneer eiste een schadevergoeding van fabrikant British American Tobacco.
Ik denk: Slachtofferrol? Steekt ook deze meneer liever zijn kop in het zand (of in een pakje sigaretten)? Naar mijn idee wel want inmiddels had meneer al lang kunnen weten dat het allemaal zo pluis niet was.
Anderen steken wijselijk hun kop nergens in, maar steken juist liever boven het maaiveld uit door in de pen te klimmen.
En dat heb ik nooit zo goed begrepen.
Tenminste, ik zelf heb nog nooit de behoefte gevoeld om naar aanleiding van een column of een artikel op hoge poten mijn mening eens te laten horen. Misschien komt dat ook wel omdat ik me niet zo snel beledigd voel. Niet omdat ik zo'n dikke huid heb, van belediging-afwerend materiaal, maar omdat ik er simpelweg geen zin in heb om me druk te maken om mensen die niet in staat blijken te zijn om met argumenten hun standpunt te verkondigen maar met scheldwoorden, aantijgingen of ander verbaal geweld. Jezelf boven een ander stellen vind ik doorgaans fout, maar niet als anderen jou onder zichzelf proberen te plaatsen.
En volgens mij zit daar de kern van het probleem bij hen die voor de zekerheid hele stapels kladblokken op de keukenschap hebben liggen. "Vrouwen beter in ruiken", luidt dan een krantenkop, waarin verteld wordt dat uit onderzoek is gebleken dat vrouwen beter dan mannen geuren kunnen identificeren, en de daaropvolgende reactie van de lezer in een brief is iets in de trant van: "Wat nou! Vlak voor we op vakantie gingen, was ík degene die rook dat het gas nog aan stond en niet mijn vrouw!". En de briefschrijver eindigt met 'gelul' en 'rijp voor de vuilnisbak'.
Zou dat het zijn? Dat we ons te snel tot op onze veters voelen afgefikt? Betrekken we alles te veel, te snel op ons zelf?
Als we in een groep verkeren zijn we in elk geval sneller geneigd om een tegengeluid te laten horen, wanneer we menen dat ons onrecht wordt aangedaan. Of het nu gaat om de SGP tegen een bepaalde scène in Madonna's concert of een eeuwenoude citaat van de immer onschendbare Paus over de islam, met betrekking tot geweld. Mensen voelen zich in groepsverband altijd sterker maar de emotie van beledigd-zijn wordt in groepsverband ook versterkt en dat kan tot gevaarlijke situaties leiden. Daar zijn in het verleden genoeg voorbeelden van te vinden.
Dus ach, we kunnen, zeker wat dat betreft beter op elkaar kankeren dan met elkaar knokken.
En wat is 'n lekker sigaretje naderhand toch altijd lekker, mevrouw Coblenco!
Tot later..
Emiel
|
|
"De kern bevat de waarheid.
De gebeurtenissen zijn verzonnen. Maar het zou evengoed andersom kunnen zijn".
GASTENBOEK
lees en teken 't gastenboek
CONTACT
info@emielrooze
|