Beste meneer Timofeef

 

 

Nou schrijf ik u toch maar eens een brief, en ik ben normaal helemaal niet zo iemand die zo snel een brief schrijft en al helemaal niet om te klagen. Want daar heb ik zo'n hekel aan, aan mensen die alleen maar klagen en dan brieven gaan schrijven. Doe ik normaal gesproken dus nooit. Alleen die keer toen ik niet bij Carlo en Irene op tijd kon komen. En ik had nog naar de redactie gebeld dat ik in de file zat en of het misschien mogelijk was dat ze even wachtten met de opname tot ik er was. Ik kon er ook niets aan doen dat er uitgerekend twee auto's op mijn rijbaan tegen elkaar aan botsten! Ik dacht dus, geen paniek: ik bel even. Nou en voordat ik het hele verhaal kon vertellen, zei de receptioniste dat wachten niet mogelijk was! Dat is toch raar? Ik bedoel, als Irene niet op komt dagen dan kan Carlo toch ook niet verder? En ik een had een stoel vooraan! En die zou dan leeg blijven! En dat is toch ook geen gezicht! En toen ik er uiteindelijk was, mocht ik er niet in wegens opnames!! Ja toen was ik op z'n zachts gezegd toch wel pissig genoeg en toen heb ik dus die brief geschreven. Maar daar heb ik nooit meer iets van gehoord. Ook niet na een aantal brieven!

Maar goed, dat is een ander verhaal. Daar gaat het nu niet om. Ik wilde alleen even aangeven dat ik normaal gesproken niet zo snel een klachtenbrief schrijf. Ik vind dat we in een schitterend land wonen en dat we niets te klagen hebben. Ik bedoel, neem nou die arme zielige zwarte negerkindertjes in Afrika; die hebben het pas echt zwaar! Maar goed, ik dwaal af.

Ik schrijf dus nooit brieven, tenminste niet naar de televisie. Wel naar kranten natuurlijk maar dat doe ik niet om te klagen hoor, nee zo'n rubriek is er niet voor niets hč, anders blijft het ook maar zo leeg.  En ik geef ook wel graag mijn mening als daar om gevraagd wordt en toevallig wordt dat in elke krant zo'n beetje gevraagd. Ja wie ben ik om te zeggen, dat doe ik niet? Tijdschriften ook trouwens. Ze plaatsen lang niet alles, maar dat kan ook niet want ze zullen natuurlijk genoeg brieven krijgen. Ik weet niet of u het blad Libelle kent, maar zij zetten mijn brief allang niet meer bij hun rubriek. Weet ook niet hoe dat komt. Misschien wel omdat ik wat te lang van stof ben, maar ja, aan de andere kant ze behouden zich ook het recht voor brieven in te korten, ja als ze dat niet doen; dat is niet mijn schuld. Volgens mij zijn de Libelle en de Margriet van dezelfde uitgever want de Margriet stuurt mijn brieven gewoon ongelezen retour! Maar ja dat doet de Privé trouwens ook. Story nog niet, maar dat zal wel gebeuren eerdaags, denk ik dan. Maar goed, ik dwaal weer af.

Wat ik dus zeggen wil, beste meneer Timofeef, ik vind u de allercharmanste weerman van de Nederlandse televisie. Ik hoop altijd dat u het weer komt doen, aan het einde van het journaal. Ik vond u vroeger - nu ook nog wel hoor, zeker wel, maar wel iets minder dan vroeger - al zo ontzettend charmant met die beeldige dikke snor onder uw neus. Het straalde echt gezag uit! Alsof u echt wist waar over u het had! En nu mijn man er niet meer is vind ik het nog altijd even prettig om uw hoofd op de televisie te zien. U maakt altijd een grapje en u ziet er altijd zo verzorgd uit. Al vond ik de stropdas van vorige week wat minder bij u staan. Ik vind u niet echt een mens voor een streepjes-stropdas. Ik denk dat ruitjes u veel beter staat. En donkerbruin of een beetje dat kastanjerood; dat staat u echt aantrekkelijk. Maar goed dat terzijde, meneer Timofeef.

De reden van deze brief is wel hierom: ik woon al 40 jaar in het prachtige gezellige dorpje Nederhorst Den Berg, vlakbij de Meeruiterdijksepolder en daar vandaan heb ik een adembenemend uitzicht over weide en bos. Ik zie de schitterendste zonsopgangen en zonsondergangen. Ook als er onweer in de lucht zit, zie je het samen komen aan onze hemel. Het is met een woord: bijzonder intens genieten van al dit natuurschoon. Ik zou er voor geen miljoen weg willen! U moet ongetwijfeld weten hoe mooi de Meeruiterdijksepolder bij Nederhorst Den Berg is want ik stuur u nu al vier jaar de prachtigste foto's!! Elke avond in uw programma laat u tal van foto's zien van Groningen tot Maastricht van Amsterdam tot Glanerbrug: iedere domoor met een fotocamera kan foto's maken en u laat soms echt verschrikkelijke foto's zien, meneer Timofeef! Terwijl ik, ik al vier jaar mijn uiterste best doe om uw programma van de schitterendste plaatjes te voorzien! En wat doet u? U kiest voor, het spijt mij dat ik het zeg, voor dertien-in-een-dozijn-foto's! Heeft het gevroren? Foto van een bevroren vijver! Schijnt de zon? Blauwe lucht boven Rotterdam! Ja goed, daar kan ik nog ergens inkomen want de lucht boven Rotterdam is zo giftig als de pest dus een blauwe hemel lijkt opeens prachtig! Oké dat snap ik! Maar waarom kiest u nou nooit eens voor mijn foto's! Ik stuur ze toch echt naar het goede adres? Dat moet haast wel tenzij uw receptioniste het zelf niet weet, maar dat lijkt mij getuigen van een amateurisme waar uw programma ver bovenuit stijgt. Althans dat denk ik dan.

Ik begrijp het echt niet meneer Timofeef! En ik hoef ook niet zo nodig op uw website want daar gaat het mij niet om: ik wil godverdomme gewoon op TV!! Met mijn foto's!!! Schitterende foto's vanaf de  Meeruiterdijksepolder bij Nederhorst Den Berg! Is dat nu te veel gevraagd? Het kan toch niet zo zijn dat u het aanbod te beperkt vind? Ik maak juist extra veel foto's zodat u zelf de mooiste kunt uit kiezen! Ik weet niet of u zelf de selectie doet maar ik begin onderhand aardig te twijfelen aan uw weerskundige kwaliteiten, meneer Timofeef! Vorige week heb ik twee rolletjes opgestuurd!! Twee! Twee rolletjes van ieder 36 foto's! Dat zijn maar liefst 72 foto's waar uit u kunt kiezen! En als u de moeite nou eens nam ze te ontwikkelen dan kon u met uw eigen ogen zien hoe mooi de lucht kleurt boven de Meeruiterdijksepolder bij Nederhorst Den Berg!

Maar goed, als u liever die voorgekauwde kiekjes die iedereen wel kent wilt blijven tonen, moet u dat vooral zelf weten. U bent mij in elk geval kwijt als kijker van uw weersprogramma en u zult nooit weten wat u mist!

 

 

 

Met vriendelijke maar teleurgestelde groeten,

 Mevrouw de Hond (moeder van Marjan)

 

 

 

 

 

 

  >> terug naar het archief >>

 

 

COLUMNZZ..

 - a r c h i e f -

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

>> terug naar het archief >>

www.emielrooze.nl